ককাদেউতা নাতি আৰু হাতী

সৰুতে দেউতাক হেৰুওৱা মইনা নগাঁৱত ককাক মৌজাদাৰ সৰ্বেশ্বৰ শইকীয়া আৰু মাক লক্ষ্মীৰ লগত ডাঙৰ হয়। ককাকৰ আদৰৰ হাতী বুকোদাৰ তেওঁৰ একমাত্ৰ খেলুৱৈ। তীৰ্থযাত্ৰাত মৌজাদাৰৰ পৰিয়ালৰ এজন বন্ধু ডুবি মৰাত শইকীয়াই বন্ধুৰ নাতিনী মাকনক নিজৰ জীয়েকৰ দৰে ঘৰলৈ আনে, আৰু মইনাই এগৰাকী নতুন সংগী পায়। বিশেষ কৃতিত্বৰে মেট্ৰিক পাছ কৰি মইনা কলেজৰ বাবে গুৱাহাটীলৈ যায়, আনহাতে মাকনে তেওঁক নাজানিয়েই তেওঁক ভাল পাবলৈ ধৰে।

কলেজৰ হোষ্টেলত তেওঁ তিনিজন বন্ধুৰ লগত এটা সৰু কোঠা ভাগ কৰে, বন্ধুসকলৰ নাম গাড়ীৰ নামেৰে (ফিয়েট হাজৰিকা, এম্বেছেডাৰ চলিহা আৰু গেজেল বৰা), আৰু তেওঁ হোষ্টেলটোৰ নামেই ‘গেৰেজ’ ৰাখি দিয়ে। মইনা শিল্পপতি হৰগোবিন্দ ফুকনৰ একমাত্ৰ জীয়েক কান্তাক ভাল পায়; কান্তাৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁৰ লগত বিয়া পাতি দিবলৈ সিদ্ধান্ত লয় আৰু নিজৰ খৰচত তেওঁক বিদেশলৈ পঠিয়াবলৈ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। ইফালে শইকীয়াই মাকনৰ প্ৰয়াত ককাকক কথা দিছিল যে তাই মইনাৰ লগত বিয়া হ'ব। মইনাই অস্বীকাৰ কৰে, ককাকৰ লগত কাজিয়া কৰে আৰু গুৱাহাটীতে থাকি যায়। অহংকাৰী ফুকন পৰিয়ালে বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ লৈ মৌজাদাৰৰ ওচৰলৈ অহাত তেওঁলোকৰ দম্ভই মৌজাদাৰক আঘাত দিয়ে আৰু তেওঁ তেওঁলোকক ঘূৰাই পঠিয়াই দিয়ে।

ছবিখন এন.চি. প্ৰডাকশ্বনৰ ব্যানাৰত এন. চি. দত্তই প্ৰযোজনা কৰিছে আৰু নিপ বৰুৱাই পৰিচালনা কৰিছে।

ছবিখন ১৯৮৩ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰত মুক্তি পায় আৰু ১৯৮০ৰ দশকত অতিশয় জনপ্ৰিয় হৈছিল।