ৰেলৰ আলিৰ দুবৰি বন

কাৰ্তিক এজন মটৰ মেকানিক, যিজন ৰেখাক ভাল পায়। ৰেখাৰ মাকে শক্তিশালী ব্যক্তি ফুকনৰ উপপত্নী, আৰু এবাৰ কাৰ্তিকে ফুকনৰ যৌন হেনেস্তাৰ পৰা ৰেখাক ৰক্ষা কৰিছিল। আগন্তুক নিৰ্বাচনত ফুকন প্ৰাৰ্থী হৈছে আৰু কাৰ্তিকে এজন বন্ধুৰ লগত কথা পাতোঁতে তেওঁৰ বিৰোধিতা কৰে বুলি কয়। তাৰ পাছত ফুকনে তেওঁক কোবাই-পিটি অচেতন অৱস্থাত ৰাস্তাত পেলাই থৈ আহিবলৈ চালকক আদেশ দিয়ে। চালকৰ সহায়ত ৰেখাই তেওঁক নিৰাপদ ঠাইলৈ লৈ যায়। কাৰ্তিকে কৃতজ্ঞতা অনুভৱ কৰে যদিও তেওঁৰ নিচিনা সামান্য মানুহৰ জীয়াই থকাৰ কোনো কাৰণ নাই বুলি ভাবি ৰেল লাইনত শুই পৰে।

পুলক গগৈয়ে ছবিখন পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰিছে। দশৰথ দাসে সংগীত পৰিচালনা কৰিছে আৰু গানবোৰ গাইছে কুমাৰ শানু আৰু কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তিয়ে।

১৯৯২ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত ছবিখনে অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰৰ বঁটা লাভ কৰে।