তুলা আৰু তেজা

এজন খেতিয়কৰ দুগৰাকী পত্নী আছিল, লাগী আৰু এলাগী। এলাগীৰ এজন পুত্ৰ কানাই আৰু এগৰাকী কন্যা তেজা, আনহাতে লাগীৰ একমাত্ৰ কন্যা তুলা। লাগীয়ে স্বামীৰ মৰম পাইছিল আৰু এলাগী সেই সকলোৰে পৰা বঞ্চিত হৈছিল, তথাপিও লাগীয়ে এলাগীক ঈৰ্ষা কৰিছিল। এদিন লাগীয়ে যাদুৰে এলাগীক এটা কাছলৈ ৰূপান্তৰ কৰে। তেজা আৰু কানায়ে গাঁৱত মাকক বিচাৰি ফুৰি এটা পুখুৰীত তেওঁক পায় আৰু তাৰ পিছত প্ৰতিদিনে মনে মনে পুখুৰীৰ পাৰত মাকক লগ কৰে। কিন্তু লাগীয়ে এই কথা গম পাই কাছটো ধৰি তাৰ মাংসেৰে গাঁৱৰ মানুহক ভোজ খুওৱাৰ পৰিকল্পনা কৰে।

ঘটনাক্ৰমে এলাগী এজোপা জবাফুল আৰু এজোপা জৰাটেঙাৰ গছলৈ ৰূপান্তৰ হয়। তেজা আৰু কানায়ে গছ দুজোপা যত্ন কৰি ডাঙৰ কৰে। এদিন সেইফালেদি যোৱা ৰজাই অলপ জবাফুল আৰু জৰাটেঙা বিচাৰে। কানায়ে দিবলৈ সন্মত হয়, কিন্তু ৰজাই তেজাক বিয়া কৰাব লাগিব বুলি চৰ্ত দিয়ে। ৰজাই চৰ্ত মানি লয় আৰু তেজা ৰাণী হৈ ৰজাৰ লগত যায়।

পিছত তেজা মাকৰ ঘৰলৈ অহাৰ সময়ত মাহীমাক লাগীয়ে তাইক যাদুৰে এটা মইনা চৰাইলৈ ৰূপান্তৰ কৰে আৰু নিজৰ জী তুলাক ভুৱা ৰাণী সজাই ৰজাৰ কাৰেঙলৈ পঠিয়াই দিয়ে। শেষত ৰজাই সকলো কথা গম পায়, মইনা চৰাইটো স্পৰ্শ কৰি তাইক পুনৰ তেজালৈ ৰূপান্তৰ কৰে, তুলাক মৃত্যুদণ্ড দিয়ে আৰু তাইৰ শৰীৰৰ মাংস মাক লাগীলৈ পঠিয়াই দিয়ে।

ছবিখন নিৰি প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত জয়ন্ত খাউণ্ডে প্ৰযোজনা কৰিছে আৰু পৰিচালনা কৰিছে জোনমণি দেৱী খাউণ্ডে। ই লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ বুঢ়ী আইৰ সাধুৰ কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মিত আৰু সংগীত পৰিচালনা কৰিছে জিতুল সোণোৱালে।

অভিনয়ত আছে বিদ্যা ৰাও, অৰুণ নাথ, বৰ্ণালী পূজাৰী, গীতাৱলী ৰাজকুমাৰী, মণিতা কাকতি, ভ্ৰান্তি মেধি, সৌৰভ হাজৰিকা আৰু জোনাক।

বেজবৰুৱাৰ সাধুৰ আধাৰত নিৰ্মিত এইখন তৃতীয় অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ; ইয়াৰ আগৰ দুখন আছিল তেজীমলা (১৯৬৩) আৰু সৰবজান (১৯৮৫)।