বনজুই

কাহিনী দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ৰ। যুদ্ধৰ প্ৰভাৱ নপৰা বৰপদুমণি গাঁৱত প্ৰেমধৰ আৰু জোনা নামৰ এহাল দম্পত্তি বাস কৰে। বিয়াৰ বহু বছৰ পাছতো সন্তান নোহোৱাত গাঁৱত নানা কথা উঠে।

এনেতে গাঁৱত আহি থিতাপি লয় গোলাপে। চৈধ্যমাহ জেল খাটি অহা গোলাপে নিজকে দেশপ্ৰেমিক সজাই নানা কৌশলেৰে গাঁৱবাসীৰ মন জিনি লয় আৰু প্ৰেমধৰ-জোনাৰ দাম্পত্য জীৱনত অশান্তি ঘটায়। ছাত্ৰজীৱনৰ বন্ধু, এতিয়া মাটিৰ হাকিম মাখনকো সি অপদস্ত কৰে।

এদিন গোলাপৰ আত্মশুদ্ধি হয়। যুদ্ধৰ বাবে অহা সৈন্যৰ ভোগৰ সামগ্ৰী হৈ থকা গাভৰু মইনাক উদ্ধাৰ কৰি সি মাখনৰ হাতত ভনীয়েকৰূপে গতাই দিয়ে। শেষত জোনা আৰু প্ৰেমধৰৰ কোলালৈ সন্তান আহে।

তিনিচুকীয়াৰ ৰূপজ্যোতি চলচ্চিত্ৰম্ কো-অপাৰেটিভ ছোচাইটি লিমিটেডে ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছিল। আব্দুল মজিদে পৰিচালনাৰ লগতে চিত্ৰনাট্য আৰু অতিৰিক্ত সংলাপো ৰচনা কৰিছিল। শব্দগ্ৰহণ অৰবিন্দ সেনৰ, আৰু দৃশ্যসজ্জাত আছিল খগেন দত্ত, দিলীপ নেওগ, সত্য, পবন আদি।

ছবিৰ সংগীত আৰু গীত ভূপেন হাজৰিকাৰ। মুঠ সাতটা গীত আছে, গাইছে ভূপেন হাজৰিকা আৰু অঞ্জু দেৱীয়ে।