বিদ্যা ৰাও

বিদ্যা ৰাও অসমীয়া আৰু বঙালী ছবিৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী, যদিও তেওঁৰ অধিকাংশ কাম অসমীয়া ভাষাতে। অসমীয়া মাতৃ আৰু মহাৰাষ্ট্ৰীয় পিতৃৰ সন্তান বিদ্যা ৰাওৰ জন্ম ডিব্ৰুগড়ত আৰু তেওঁ কলকাতাত ডাঙৰ-দীঘল হয়। ছয় বছৰ বয়সতে তেওঁ ভূপেন হাজৰিকাৰ 'শকুন্তলা' (১৯৬১)ত শিশু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে আৰু পাছত হাজৰিকাৰে 'প্ৰতিধ্বনি' (১৯৬৫) আৰু 'লটিঘটি' (১৯৬৬)ত অভিনয় কৰে; শেষোক্ত ছবিখনত তেওঁ কেন্দ্ৰীয় নাৰী চৰিত্ৰত আছিল।

সমৰেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱৰ পৰিচালনাত 'অৰণ্য' (১৯৭১)ত বিজু ফুকনৰ বিপৰীতে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি তেওঁ সাফল্যৰ বাট পায়। ছবিখনে আঞ্চলিক ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে, ব্যৱসায়িকভাৱেও সফল হয় আৰু ইয়াৰ 'শিলে শিলে ঠেকা খালে' গীতটো জনপ্ৰিয় হৈ উঠে। ইয়াৰ পিছত বহুকেইখন অসমীয়া ছবিৰ প্ৰস্তাৱ তেওঁলৈ আহিবলৈ ধৰে। সত্তৰ আৰু আশীৰ দশকত তেওঁ শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰৰ 'ঘৰ সংসাৰ' আৰু 'মন-মন্দিৰ', পুলক গগৈৰ 'সেন্দূৰ' (তপন দাসৰ বিপৰীতে)কে ধৰি কেইবাখনো জনপ্ৰিয় ছবিত অভিনয় কৰে। আমাৰ তথ্যভাণ্ডাৰত 'মানৱ আৰু দানৱ', 'মইনাজান', 'মানসী', 'নয়নমণি' আৰু 'জীৱন সুৰভি'তো তেওঁৰ নাম আছে।

ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ 'সাৰথি' (১৯৯১)ত তেওঁ এটি ব্যতিক্ৰমী চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে; ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ বাৰখন বঙালী ছবি আৰু ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰতো অভিনয় কৰিছিল। ছবি বিতৰক আৰু প্ৰযোজক এম পি এন নায়াৰৰ সৈতে বিবাহৰ পিছত ১৯৮০ চনত তেওঁ গুৱাহাটীলৈ আহে। 'জ্যোতিৰূপা'ই তেওঁক জীৱনজোৰা সাধনাৰ বঁটা আৰু অসম চৰকাৰে 'নটসূৰ্য ফণী শৰ্মা বঁটা' প্ৰদান কৰিছে।