তেজীমলা

তেজীমলাৰ বাৰ বছৰ বয়সতে মাকৰ মৃত্যু হয়। চাকৰ লিগিৰা বহুৱাৰ দাবীত পিতৃ সওদাগৰে বহুৱাৰ প্ৰেয়সী পানীক পুনৰ বিয়া কৰায়। ব্যৱসায়িক কামত সওদাগৰ বাহিৰলৈ ওলাই যোৱাৰ পিছতে মাহীমাকে তেজীমলাক অত্যাচাৰ কৰিবলৈ লয়। ষোল্ল বছৰ বয়সত তেজীমলাক তাইৰ বাল্যবন্ধু শিৱৰ সৈতে বিয়া দিয়াৰ কথা চিন্তা কৰা হয়, যাক সওদাগৰৰ ঘৰতেই আশ্ৰয় দিয়া হৈছিল। মাহীমাকে এই কথা গম পাই বহুৱাৰ লগত মিলি ছোৱালীজনীক হত্যা কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰ ৰচে।

নৌকাত যাত্ৰা কৰি থাকোঁতে সওদাগৰে সপোন দেখে যে পানীয়ে তেজীমলাক মাৰি বাৰীতে পুতি থৈছে আৰু তাই এজোপী লাও হৈ পুনৰ জন্ম লৈছে। পানীয়ে লাও ছিঙিবলৈ যাওঁতে লাওয়ে কথা কৈ বাধা দিয়ে। পানীয়ে লাওজোপী কাটি পেলায় আৰু তেজীমলা নেমুজোপী হিচাপে গজে। তাৰ পিছত নৈত উটাই দিয়াত তাই পদুম ফুল হৈ বিকশিত হয়, আৰু পদুমটিয়ে পিতৃৰ আগত নিজৰ হত্যাৰ সকলো কথা কয়। সাৰ পাই সওদাগৰ ঘৰলৈ উভতি আহে। তেওঁ গম পায় যে পানীয়ে শিৱক খেদি দিছিল আৰু তেজীমলাই এখন আশ্ৰমত আশ্ৰয় লৈছিল। বহুমূলীয়া সম্পত্তি লৈ পলাই যাবলৈ চেষ্টা কৰোঁতে পানীয়ে বহুৱাক এটা পোহনীয়া হাতীৰ ভৰিৰ তলত পিষ্ট হৈ মৰা দেখে আৰু তাই মানসিক ভাৰসাম্য হেৰুৱাই পেলায়। আনন্দ-উল্লাসৰ মাজেৰে শিৱ আৰু তেজীমলাৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়।

গুৱাহাটীৰ কুমাৰপাৰাৰ আনোৱাৰ ফিল্মছৰ বেনাৰত আনোৱাৰ হুচেইনে ছবিখন প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা কৰে। লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হ'লেও ছবিখনক বাস্তৱধৰ্মী কৰি তুলিবলৈ কাহিনীত যথেষ্ট পৰিৱৰ্তন কৰা হৈছিল। চৰকাৰী ঠিকাদাৰৰ পুত্ৰ হুচেইনে ১৯৫২ আৰু ১৯৫৩ চনত চেতন আনন্দৰ মোহন পিকচাৰ্ছ আৰ্ট একাডেমীত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ শিক্ষা লয়। ১৯৫৫ চনত মাত্ৰ ২২ বছৰ বয়সতে তেওঁ প্ৰথম ছবি ‘শৰাপাত’ পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰে, আৰু সৰ্বমুঠ ছয়খন অসমীয়া ছবি নিৰ্মাণ কৰে। ২০১০ চনত দাদাচাহেব ফাল্কে একাডেমীয়ে তেওঁক জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা প্ৰদান কৰে।

‘তেজীমলা’ই আঞ্চলিক শিতানত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ প্ৰমাণপত্ৰ লাভ কৰে।