শৃংখল

এখন গাঁৱত বৃদ্ধ দয়ারামে এটা পৰিয়াল ফুলে-ফলে ভৰি পৰা দেখাৰ আশাত নীলকণ্ঠক ঘৰ পাতিবলৈ দিয়ে। নীলকণ্ঠৰ বন্ধু কালিদাসে অম্বিকাক ভাল পাইছিল, কিন্তু নীলকণ্ঠই তাইক বিয়া কৰাম বুলি কোৱাত কালিদাসে বাট এৰি দিয়ে আৰু ব্যৱসায়ৰ কামত আঁতৰি যায়।

স্বামীৰ মৃত্যুৰ পাছত অম্বিকাই গাঁৱত সৰু-সুৰা কাম কৰি শিশুসন্তানকে ধৰি নিজৰ সন্তানসকলক ডাঙৰ কৰিবলৈ সংগ্ৰাম কৰে। এক সন্ধিয়া তাই চাৰিটা ভয়াতুৰ পাৰ ঘুঘু ধৰি আনে, যিয়ে তাইৰ মনত অলপ সাহস জগায়। বহু বছৰৰ পাছত কালিদাস উভতি আহে আৰু দয়ারামৰ চোতালত দীঘলীয়াকৈ সময় কটায়। অম্বিকাৰ দুখ শেষ হোৱাৰ সপোন দেখা দয়ারামে ঘটকালি কৰে। তেওঁ ঠোঙা বৈ দিয়ে যাতে অম্বিকাই পাৰ ঘুঘুবোৰ বজাৰলৈ লৈ যাব পাৰে আৰু কালিদাসো তাইৰ লগত যায় বুলি নিশ্চিত কৰে। গধূলিলৈকে ঘুঘুবোৰ বিক্ৰী নহয়, আৰু কালিদাসে সেইবোৰ ভোজৰ বাবে কিনি লোৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিলে অম্বিকাই অমান্তি নহয়। বজাৰৰ চাকিৰ পোহৰ তাইৰ মুখত জিলিকি উঠে।

প্ৰবীণ হাজৰিকাই ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ একে নামৰ চুটিগল্পৰ পৰা ৰূপান্তৰিত কৰি ছবিখন পৰিচালনা কৰে। অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ (বিত্ত আৰু উন্নয়ন) নিগম আৰু ছিলভাৰলাইন প্ৰডাকচনে যুটীয়াভাৱে প্ৰযোজনা কৰা এই ছবিত মুখ্য ভূমিকাত আছিল আদিল হুছেইন আৰু জয়া শীল ঘোষ, লগতে সৌৰভ হাজৰিকা।

ছবিখন ২০১৪ চনৰ ১৭ অক্টোবৰত অসমৰ সীমিত সংখ্যক চিনেমা হলত মুক্তি পায়। ২০১৪ চনৰ প্ৰাগ চিনে আৱাৰ্ডছত জয়া শীল ঘোষে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী আৰু বাদল দাসে শ্ৰেষ্ঠ সহায়ক অভিনেতাৰ বঁটা লাভ কৰে।