শকুন্তলা

হস্তিনাপুৰৰ ৰজা দুষ্মন্তই মৃগয়া কৰিবলৈ গৈ বাট হেৰুৱাই মহৰ্ষি কণ্বৰ আশ্ৰমত উপস্থিত হয়। তাত কণ্বৰ তোলনীয়া জীয়ৰী শকুন্তলাৰ লগত তেওঁৰ দেখা হয়। দুয়োৰো মাজত অনুৰাগ জন্মে আৰু তেওঁলোকে গান্ধৰ্ব বিবাহ কৰে। ৰাজধানীলৈ উভতিবৰ সময়ত দুষ্মন্তই শকুন্তলাৰ আঙুলিত এটা আঙঠি পিন্ধাই দিয়ে আৰু অতি সোনকালে তাইক লৈ যোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি যায়।

এদিন খঙাল বুলি জনা ঋষি দুৰ্বাসা আশ্ৰমলৈ ভিক্ষা মাগিবলৈ আহে। দুষ্মন্তৰ কথা ভাবি তন্ময় হৈ থকা শকুন্তলাই তেওঁৰ মাত নুশুনে। খঙত ঋষিয়ে অভিশাপ দিয়ে যে যাৰ কথা ভাবি তেওঁক অৱজ্ঞা কৰা হ'ল, সেইজনে শকুন্তলাক পাহৰি যাব। পিছত মন কোমল হোৱাত তেওঁ উপায় এটা কয়: দুষ্মন্তই প্ৰথমে শকুন্তলাক চিনি নাপাব, কিন্তু কিবা স্মৃতিচিহ্ন দেখুৱাব পাৰিলে তেওঁৰ আগৰ কথা মনত পৰিব।

দুষ্মন্তই নিবলৈ নহাত গৰ্ভৱতী শকুন্তলা নিজেই হস্তিনাপুৰলৈ ওলায়। বাটত আঙঠিটো নৈত পৰি হেৰাই যায়। ৰজাই তাইক চিনি নাপায়, অপমান কৰি ঘূৰাই পঠায়। ভগ্ন হৃদয়ে উভতি আহি শকুন্তলাই এটি পুত্ৰসন্তান জন্ম দিয়ে। ইফালে এজন মাছমৰীয়াই এটা মাছৰ পেটত আঙঠিটো পায়। ৰাজকীয় চিহ্ন থকা আঙঠিটো চুৰ কৰা বুলি তাক ৰাজসভালৈ ধৰি অনা হয়। আঙঠি দেখি দুষ্মন্তৰ সকলো কথা মনত পৰে, আৰু তেওঁ পুত্ৰসন্তান সহ শকুন্তলাক হস্তিনাপুৰলৈ লৈ আহে।

ছবিখনৰ প্ৰযোজক কাশী প্ৰসাদ বিহানী, বেনাৰ কলিকতাৰ কামৰূপ চিত্ৰ। ভূপেন হাজৰিকাই পৰিচালক, সংগীত পৰিচালক আৰু গীতিকাৰ তিনিওটা দায়িত্বতে আছিল। কেমেৰাৰ কাম ৰাধা ফিল্মচ্ (কলিকতা), দৃশ্যগ্ৰহণ কলিকতাৰ ইন্দ্ৰপুৰী ষ্টুডিঅ'ত; শব্দ অৱণী চেতাৰ্জীৰ আৰু মেকআপ অনন্ত দাসৰ।

মূল ছবিখন ক'লা-বগা, কিন্তু 'প্ৰথম প্ৰহৰ ৰাতি' শীৰ্ষক গীতটো ৰঙীন ফিল্মত গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। সেয়ে এইখন প্ৰথম অসমীয়া আংশিক ৰঙীন ছবি।

ছবিখনত মুঠ ছয়টা গীত আছিল, সুৰ আৰু কথা দুয়োটা ভূপেন হাজৰিকাৰ। দুষ্মন্ত আৰু শকুন্তলাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল পবিত্ৰ বৰকটকী আৰু অনিতা গুহই। অন্য শিল্পীসকলৰ ভিতৰত খগেন মহন্ত, ইভা আচাও (অনসূয়া), কৃষ্ণা দাস (প্ৰিয়ম্বদা) আৰু ফণী শৰ্মা (দুৰ্বাসা)। ছয় বছৰীয়া বিদ্যা ৰাওয়ে শিশু আশ্ৰম কন্যাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল।

১৯৬১ চনৰ নৱম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা অনুষ্ঠানত শকুন্তলাই অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ শিতানত ৰূপৰ পদক লাভ কৰে।