মমতা

মহেশ্বৰ, তেওঁৰ পত্নী মুহিতা, বিয়াৰ বয়স হোৱা জীয়াৰী গোলাপী আৰু সৰু পুত্ৰ তুকুৰুক লৈ এটা সৰু পৰিয়াল। মহেশ্বৰ স্পষ্টবাদী আৰু খঙাল স্বভাৱৰ, আনহাতে গোলাপী শান্ত প্ৰকৃতিৰ। এদিন গিৰিয়েক-ঘৈণীয়েকৰ মাজত কাজিয়া লাগে আৰু মুহিতাই গোলাপীক লৈ একেখন গাঁৱতে থকা মাকৰ ঘৰলৈ যায়, পুত্ৰ তুকুৰুক পিতৃৰ লগত এৰি থৈ যায়। তুকুৰুৱে অকলে থাকি নিসংগ অনুভৱ কৰে আৰু মাকক উভতাই আনিবলৈ দেউতাকক অনুৰোধ কৰে। মহেশ্বৰে পত্নীক মনত পেলায় যদিও অহংকাৰৰ বাবে আনিবলৈ নাযায়, আৰু মুহিতাও সমানেই জেদী হৈ থাকে। তুকুৰুৱে ঘৰৰ কামত সহায় কৰিবলৈ স্কুল এৰি দিয়ে আৰু গৰু চৰাবলৈ যাওঁতে মাকক লগ পায়। তাৰ পৰাই মহেশ্বৰে গম পায় যে পত্নীৰ মনত এতিয়াও তেওঁৰ বাবে মৰম আছে, যাৰ ফলত তেওঁৰ মন কোমল হয়। ইপিনে গাঁৱৰ বায়নৰ পুত্ৰ কোণালোৰাক গোলাপীয়ে ভাল পায়, আৰু গাঁৱৰ ঠগ শতৰাম আৰু তাৰ পুত্ৰ গুণ্ডা প্ৰকৃতিৰ দেবেনে তেওঁলোকক সমস্যাত পেলায়। শেষত সন্মানীয় মহেশ্বৰে সেই দুয়োজন খলনায়ককো বিপদৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰে।

পৰিচালক হিচাপে প্ৰথমখন ছবি ‘মমতা’ নলিন দুৱৰাই পৰিচালনা আৰু চিত্ৰগ্ৰহণ কৰিছিল। মুম্বাইৰ ছেইণ্ট জেভিয়াৰ্ছ টেকনিকেল ইনষ্টিটিউটত চিনেমাট'গ্ৰাফী অধ্যয়ন কৰা দুৱৰাই বহু অসমীয়া আৰু বঙালী ছবিত কাম কৰিছিল। গোলাঘাটৰ প্ৰফুল্ল দত্ত আৰু শিৱ ঠাকুৰৰ সৈতে তেওঁ যৌথভাৱে ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছিল। পিছলৈ অগ্ৰণী অসমীয়া পৰিচালক হৈ পৰা শিৱ ঠাকুৰে ইয়াত খলনায়কৰ অভিনয় কৰাৰ লগতে সহকাৰী পৰিচালকৰ দায়িত্বও পালন কৰে। বসন্ত-মাণিক (মাণিক বৰা আৰু বসন্ত বৰদলৈ) যুটিয়ে সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল। মুখ্য ভূমিকাত ৰুদ্ৰ বৰুৱা আৰু ইভা আচাওৱে অভিনয় কৰে।

১৯৭৩ চনত অনুষ্ঠিত ২১ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত ছবিখনে অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰূপৰ পদক লাভ কৰে।