কেঁচা সোণ

কেঁচা সোণৰ কাহিনী অসমৰ হাজাৰ হাজাৰ চাহবাগিছাৰ হাজাৰ হাজাৰ বনুৱাৰ কাহিনী। তেওঁলোকৰ কপালৰ ঘামেৰে সেউজীয়া হৈ উঠা মাইলজোৰা চাহপাতৰ আঁৰত লুকাই থাকে বনুৱাসকলৰ বহু পুৰুষীয়া কুসংস্কাৰ আৰু শিক্ষাৰ পোহৰ নোপোৱা বনুৱাৰ নানা কুঅভ্যাস। তথাপি অৱহেলিত বনুৱা শ্ৰেণীক মানুহ হিচাপে সমাজত ঠাই দিবলৈ এচাম মানুহ সদায় উৎসাহেৰে আগবাঢ়ি আহে। এইবোৰ কথাকে ছবিখনত ফুটাই তুলিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে।

কাহিনীৰ সময় দেশ স্বাধীন হোৱাৰ আগৰ। ৰংদৈ বাগিছাৰ দ্বিতীয় বৰমহৰী জগন্নাথে বনুৱাসকলৰ মাজত সোমাই কল্যাণমূলক কামত জড়িত হয়, সেয়ে বনুৱাসকলেও তেওঁক ভাল পায়। এদিন বাগিছাৰ হাস্পাতালত দৰব-পাতি নথকা বিষয়ত ডাক্তৰৰ লগত কথা কটাকটি হোৱাত তেওঁ চাকৰিটো হেৰুৱাবলগীয়া হয়।

ডিব্ৰুগড়ৰ ভৰত বৰপূজাৰীয়ে ছবিখনৰ কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য লিখিছিল। আই.এন.টি.ইউ.চি.ৰ তেজপুৰ শাখাৰ উদ্যোগত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ হৃদয়ানন্দ আগৰৱালাই ছবিখন প্ৰযোজনা কৰে। সংলাপত বহুলাংশে চাহ-বনুৱাৰ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

সংগীত পৰিচালনা আৰু গীত ৰচনা ভূপেন হাজৰিকাৰ। ছবিখনত পৰম্পৰাগত মজদুৰ গীত দুটাও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

অসম চৰকাৰে ছবিখনক আমোদ কৰ ৰেহাই দিয়ে, আৰু এই সুবিধা পোৱা ই প্ৰথমখন অসমীয়া কথাছবি।