জুয়ে পোৰা সোণ

ৰাজস্থানৰ পৰা ঘৰলৈ উভতি অহা ২৭ বছৰীয়া অসমীয়া যুৱক মানৱে আহি পোৱাৰ নিশাই অবৈধ প্ৰব্ৰজনকাৰী আৰু ভূমিদখলকাৰীৰ ৰোষত পৰে। তেওঁ আৰু ককায়েকৰ পৰিয়াল তৎক্ষণাত বৌয়েক প্ৰভাৰ দেউতাকৰ ঘৰলৈ যায়। প্ৰভাৰ দেউতাকে নৈৰ কাষত ঘৰ সাজি থাকিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। প্ৰভাৰ স্বামী কোশেশ্বৰে সেই পৰামৰ্শ মানি লয়, আনহাতে মানৱে ব্যৱসায়ী শ্ৰীযুত জৈনৰ সহায়ত জব্দ হোৱা মাটিডোখৰ উদ্ধাৰ কৰিবলৈ আগবাঢ়ে।

মানৱ নিজৰ অভিযানত ব্যস্ত হৈ থকাৰ সময়তে বানপানীয়ে ককায়েকৰ ঘৰ ধ্বংস কৰে। প্ৰভাই এতিয়া বিপত্নীক বিদ্যাধৰৰ ঘৰত কাম কৰে, আৰু বিদ্যাধৰৰ কুদৃষ্টিৰ বাবে তেওঁ গভীৰ মানসিক দোলাচলত পৰে। মানৱে জৈনৰ নতুন কাৰখানাত চাকৰি পায়, য’ত স্থানীয় নিবনুৱাই শতকৰা এশ ভাগ নিযুক্তিৰ দাবী তোলাত উত্তেজনা বাঢ়ে। জৈনে কেৱল নিজৰ লাভালাভৰ কথা ভাবি সিদ্ধান্ত লয়।

বানপানী সাহায্য শিবিৰত মানৱৰ লগ হয় বিদ্যাধৰৰ জীয়েক তৰাৰ লগত, যিগৰাকী এগৰাকী সংস্কৃতিমনা ছোৱালী। লাহে লাহে মানৱে উপলব্ধি কৰে যে আনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰি তেওঁ নিজৰ বাট নিজেই বাছি আত্ম-আৱিষ্কাৰৰ পথ ল’ব লাগিব।

সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিতে ছবিখনৰ কাহিনী, চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ লিখাৰ উপৰি পৰিচালনাও কৰে। আব্দুল মজিদ, যতীন বৰা আৰু বীণা পটংগীয়া প্ৰধান শিল্পীসকলৰ ভিতৰত আছিল। শব্দগ্ৰহণ কৰিছিল যতীন শৰ্মাই।

ছবিখন ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত হয়। ৫১তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (২০০৪)ত ই পৰিৱেশ সংৰক্ষণ আৰু পৰিৰক্ষণ শিতানৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ সন্মান লাভ কৰে, আৰু পৰিচালক সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিতে ৰজত কমল আৰু ৩০,০০০ টকা লাভ কৰে। বিচাৰকমণ্ডলীয়ে ইয়াত বৃহৎ পৰিসৰৰ প্ৰব্ৰজন আৰু বানপানী তথা উদ্যোগীকৰণৰ ফলত জীৱনশৈলী ক্ষয় হোৱাৰ চিত্ৰণক উল্লেখ কৰে।