জয়মতী

ছবিখনৰ পটভূমি সপ্তদশ শতিকাৰ অসম আৰু ই জয়মতী কুঁৱৰীক অনুসৰণ কৰে, অহোম ৰাজকুঁৱৰী যিগৰাকীয়ে স্বামী গদাপাণিৰ লুকাই থকা ঠাই প্ৰকাশ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাত নিৰ্যাতনত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল। বৰাই জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ ১৯৩৫ চনৰ ছবিৰ পৰা পৃথক, য'ত স্বামীৰ বাবে জয়মতীৰ ত্যাগ আছিল মুখ্য বিষয়। ইয়াত অহোম ৰাজ্যৰ গুৰুতৰ ৰাজনৈতিক অস্থিৰতাৰ সময়ত তেওঁৰ ভূমিকা আৰু ৰাজ্যখনৰ খাতিৰতে তেওঁৰ ত্যাগৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে।

বৰাৰ নিজৰ ভাষাত, তেওঁৰ লক্ষ্য আছিল জয়মতীক এগৰাকী ঐতিহাসিক ব্যক্তিত্ব, এগৰাকী দূৰদৰ্শী হিচাপে উপস্থাপন কৰা, যিগৰাকীয়ে দূৰদৰ্শিতা আৰু অটল সংকল্পৰ জৰিয়তে অহোম ৰাজ্যক ইয়াৰ ভয়ংকৰতম সংকটসমূহৰ এটাত ৰক্ষা কৰিছিল। চিত্ৰগ্ৰহণ অসমৰ মাৰ্ঘেৰিটাৰ কেতেটং গাঁৱত হয়। অভিনয়ত নেতৃত্বত আছে নীতা বসুমতাৰী জয়মতীৰূপে, ৰোহন ডলে গদাধৰ সিংহৰূপে, বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া আতন বুঢ়াগোহাঁইৰূপে, তৌফিক ৰহমান লালুকসোলা বৰফুকনৰূপে আৰু প্ৰাঞ্জল শইকীয়া লাচিত বৰফুকনৰূপে।

ছবিখন ২০০৬ চনত মুক্তি পায় আৰু ৩৭সংখ্যক ভাৰতীয় আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, এছিয়ান ফিল্ম ফেষ্টিভেল আৰু কলকতাত প্ৰদৰ্শিত হয়। ২০২১ চনত ই ৫২সংখ্যক ইফ্ফিৰ ইণ্ডিয়া@৭৫ কাৰ্যসূচীৰ অংশ আছিল।

১৯৩৫ চনৰ মূল ছবিৰ সৈতে একেলগে ই সত্তৰ বছৰৰ ব্যৱধানত নিৰ্মিত একে কাহিনীৰ দুটা ছবি অসমীয়া সিনেমাক দিছে।