জাতিঙ্গা ইত্যাদি

এহাল ব্ৰিটিছ দম্পতী চাহ বাগানৰ মালিক আছিল বুলি জনা স্বামীজনৰ আজেককাৰ কবৰ বিচাৰি অসমলৈ আহে। এটা ভূ-গৰ্ভস্থ বিদ্ৰোহী গোটে আন্তৰ্জাতিক মনোযোগ আকৰ্ষণৰ বাবে তেওঁলোকক অপহৰণ কৰে। বিদেশী দম্পতীৰ লগত কথা পাতিব নোৱাৰাত গোটটোৱে ইংৰাজী চহকীকৈ ক'ব পৰা এজন শিক্ষিত কিন্তু হতাশ ডেকাক তুলি আনে। তথাকথিত আন্দোলনৰ অংশ হ'বলৈ আগ্ৰহী মানৱ, কাহিনীৰ নায়কে, সহজেই যোগ দিয়ে।

আস্তানাৰ ভিতৰত মানৱে আবিষ্কাৰ কৰে যে গোটটো আৰু ইয়াৰ স্বাধীনতাৰ সংগ্ৰামৰ বিষয়ে তেওঁৰ ধাৰণা সম্পূৰ্ণ ভুল আছিল। তেওঁ ব্ৰিটিছ দম্পতীক পলাবলৈ সহায় কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু জঙ্গীসকলৰ মাজত চলা গুলীচালনাত নিহত হয়।

সভাপণ্ডিতে শিৰোনামটোৰ ব্যাখ্যা দিছে: জটিঙা অসমৰ এখন সৰু ঠাই, য'ত চৰাইবোৰে আত্মহত্যা কৰে বুলি কোৱা হয়, কিন্তু আচলতে সিহঁতক মৃত্যুলৈ প্ৰলুব্ধ কৰা হয়। ৰাতি মানুহে বাঁহৰ মশাল জ্বলাই চৰাইক আকৰ্ষণ কৰে আৰু সিহঁত ওচৰলৈ উৰি অহাৰ লগে লগে পিটি মাৰে। তেওঁৰ মতে একেদৰেই বিপ্লৱৰ ছদ্মবেশত ল'ৰাবোৰক মৃত্যুৰ ফান্দলৈ প্ৰলুব্ধ কৰা হয়। সংগীত দিছে দীপক শৰ্মাই।

অসমৰ জঙ্গীবাদৰ চিত্ৰায়ণৰ বাবে ছবিখন ২০০৭ চনত ভাৰতৰ আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ ইণ্ডিয়ান পেনোৰামা শাখাৰ বাবে বাছনি কৰা হৈছিল।