প্ৰতিধ্বনি

খাচি পাহাৰ অঞ্চলৰ এটা জনপ্ৰিয় লোকগাথাৰ আধাৰত কাহিনীটো ৰচিত। মাণিক ৰাইটং কেৱল কোনো নথকা এজন দুৰ্ভগীয়া ল'ৰা, যি নিশা নিশা বাঁহীত সুমধুৰ সুৰ বজায়। বাঁহীটো আৰু অলপ আগতে লগ পোৱা লিয়েন মাকাও নামৰ ছোৱালীজনীয়ে তাৰ জীৱনটোক অৰ্থ দিয়ে।

সাতখন পাহাৰৰ সিপাৰে থকা লিয়েন মাকাওক বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দিবলৈ মন কৰোঁতেই মাণিকে গম পায় যে তাইৰ ইতিমধ্যে বৃদ্ধ চিয়েম অৰ্থাৎ খাচিসকলৰ ৰজাৰ লগত বিয়া হৈ গৈছে। চিয়েম ৰাজকীয় কামত প্ৰায়ে বাহিৰত থকাত ৰাণীয়ে নিসংগ অনুভৱ কৰে। মাণিকৰ বাঁহীৰ সুৰে ৰাণীক পুনৰ তাৰ ওচৰলৈ টানি আনে, আনকি ৰাণীয়ে তাৰ পৰা এটা সন্তানো কামনা কৰে।

বহুদিন পিছত চিয়েমে উভতি আহি সকলো গম পায় আৰু খঙত জ্বলি উঠে। মাণিকক বিচাৰি আনি তাক জীয়াই জীয়াই পুৰি মাৰিবলৈ আদেশ দিয়ে। চিতাৰ জুইত ৰাণী লিয়েন মাকাওয়েও জঁপিয়াই নিজৰ প্ৰাণ বিসৰ্জন দিয়ে।

প্ৰবাদ আছে যে চিতাৰ ঠাইতে পানীয়ে ডোঙা বান্ধিলে, বাঁহৰ আগ ওপৰমুৱা হ'ল, আৰু এই মৰ্মান্তিক ঘটনাৰ সোঁৱৰণত সেইঠাইৰ নিজৰাবোৰে আজিও উচুপি উচুপি কান্দে।

কামৰূপ চিত্ৰৰ বেনাৰত ভূপেন হাজৰিকাই ছবিখনৰ পৰিচালনা, প্ৰযোজনা, সংগীত আৰু চিত্ৰনাট্য কৰে। মাণিক ৰাইটঙৰ ভূমিকাত পবিত্ৰ বৰকটকী, লিয়েন মাকাওৰ ভূমিকাত ইভা আচাও আৰু চিয়েমৰ ভূমিকাত বিষ্ণু ৰাভাই অভিনয় কৰে। ফণী শৰ্মা, কৃষ্ণা দাস, কমল চৌধুৰী, মঘাই ওজা, বিদ্যা ৰাও আৰু স্বাগতা চক্ৰৱৰ্তীও অভিনয় শিল্পীৰ তালিকাত আছে। ছবিখনত মুঠ পাঁচটা গীত আছে।

পিছলৈ হাজৰিকাই ছবিখন খাচি ভাষালৈ Kaa Swa Raati নামেৰে ডাব কৰি বাণিজ্যিকভাৱে মুক্তি দিয়ে।

১২তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৬৪) অনুষ্ঠানত ছবিখনে অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। সেই সময়ৰ শ্ৰেষ্ঠ ১০০খন ভাৰতীয় ছবিৰ ভিতৰত ইয়াৰ স্থান আছিল আৰু ফ্ৰান্সত অনুষ্ঠিত এখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ ইয়াক আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল। ইভা আচাওৰ অভিনয় জীৱনৰ মাইলৰ খুটি বুলি এই ছবিখনক গণ্য কৰা হয়।

১৯৮৪ চনত একেটা লোকগাথাৰ ভিত্তিত মাণিক ৰাইটং নামেৰে এখন খাচি ছবি নিৰ্মাণ কৰা হয়। সংবিধানৰ অষ্টম অনুসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত নোহোৱা ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবি হিচাপে ই ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰে।