মৰমৰ দেউতা

এখন সাধাৰণ অসমীয়া মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ পটভূমিত ৰচিত এই কাহিনীয়ে পিতৃৰ নিঃস্বার্থ ত্যাগ আৰু সন্তানৰ আকাংক্ষাৰ সংঘাতক দাঙি ধৰে। অৰুণ নাথে ৰূপায়ন কৰা পিতৃচৰিত্ৰটোৱে পৰিয়ালটোক একলগে বান্ধি ৰাখিবলৈ কৰা সংগ্ৰাম ছবিখনৰ মূল কেন্দ্ৰবিন্দু। আধুনিকতাৰ সোঁতত পুৰণি মূল্যবোধবোৰ হেৰাই যোৱাৰ আশংকাক লৈ গল্পটো আগবাঢ়ে। সংকটৰ মাজেৰে পাৰ হৈ অহা এই পৰিয়ালটোৱে অৱশেষত উপলব্ধি কৰে যে মৰম আৰু ত্যাগেই মানৱ জীৱনৰ আচল সম্বল।

ড০ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ মানৱতাবাদী সাহিত্যৰ ঐতিহ্যক সাঙুৰি নিৰ্মিত 'মমৰৰ দেউতা' হৈছে চিত্ৰশিল্পী তথা পৰিচালক হিমজ্যোতি তালুকদাৰৰ এক অনুপম সৃষ্টি। এই ছবিত অসমৰ মধ্যবিত্ত সমাজৰ সংগ্ৰাম, মায়ানগৰীৰ মায়াময়তা আৰু গৃহস্থীৰ শান্ত স্নিগ্ধ পৰিৱেশক এক কাব্যিক দৃষ্টিৰে তুলি ধৰা হৈছে। পৰিচালকজনে দৃশ্যগত সৌন্দৰ্য আৰু স্বাভাৱিক অভিনয়ৰ মাজেৰে কাহিনীৰ গভীৰতালৈ যাত্ৰা কৰিছে। অৰুণ নাথ আৰু মিন্টু বৰুৱাৰ পৰিপক্ক অভিনয়ে ছবিখনক এক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছে, য'ত পিতৃৰ নিঃস্বার্থ ত্যাগ আৰু মৰমৰ সঁচা প্ৰতিফলন ঘটিছে।

ৰাজ্যজুৰি ছবিগৃহত মুক্তি পোৱাৰ পিছতে 'মমৰৰ দেউতা'খনে দৰ্শকৰ হৃদয়ে চুই যাবলৈ সক্ষম হৈছিল। অসমীয়া মধ্যবিত্ত সমাজৰ আশা-নিৰাশা আৰু পৰিয়ালৰ মৰম-চেনেহৰ এই প্ৰতিচ্ছবিখনে সকলোৰে প্ৰশংসা লাভ কৰে। সমালোচকসকলেও ছবিখনৰ গভীৰ কাহিনী আৰু সংযত পৰিচালনাৰ ভূয়সী প্ৰশংসা কৰিছে। প্ৰতিজন দৰ্শকে ছবিখনক নিজৰ জীৱনৰ কাহিনী বুলি আপন কৰি লৈছিল।