মন যায়

মানৱ, নয়ন, তপন আৰু অকন তিনিচুকীয়াৰ নিম্ন-মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ বন্ধু, সকলোৱে শিক্ষিত আৰু সকলো কামবিহীন। নয়নৰ পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ কাকাৰ লগত কাম কৰিবলৈ যায়। বাকী তিনিজনক আৰক্ষীয়ে সন্ত্ৰাসী সন্দেহত অলপ সময়ৰ বাবে আটক কৰে, আৰু তিনি দিনৰ পিছত জামিনত ওলাই আহিলেও কলংকই তেওঁলোকক ভাল কামৰ পৰা বঞ্চিত কৰে।

তেওঁলোকে অপৰাধৰ ফালে আগবাঢ়ে আৰু সোনকালে ধন পাবলৈ এজন ব্যৱসায়ীক অপহৰণ কৰে, কিন্তু অনভিজ্ঞ হোৱাৰ বাবে তেওঁক হত্যা কৰে। বিদ্ৰোহী গোটবোৰে নিজৰ ভূমিকা অস্বীকাৰ কৰে, আৰু তিনিজনক কোনেও সন্দেহ নকৰে। কিন্তু অনুশোচনা নোহোৱা নহয়। মানৱৰ পিতৃয়ে পুত্ৰৰ ভাগৰ মুক্তিপণ বিচাৰি পায় আৰু স্তম্ভিত হৈ তেওঁক ত্যাজ্য কৰে আৰু নিজৰ চিতাত অগ্নিসংযোগ কৰাতো নিষেধ কৰে।

নয়ন ঘূৰি আহে, এতিয়া সফল আৰু শেষত তিনিচুকীয়াত কৰ্মৰত এজন অসামৰিক সেৱাৰ বিষয়া। মানৱে ঘৰ এৰি এখন সত্ৰলৈ যায় আৰু আনৰ সেৱাত নিজকে উৎসৰ্গা কৰে, অপৰাধী চক্ৰত সোমাই পৰা তপনৰ আৰক্ষীৰ লগত সংঘৰ্ষত মৃত্যু হয়, আৰু অকনে প্ৰেমিকা সেউলীক বিয়া কৰি দুটা সন্তানৰ পিতৃ হয়।

মইৰাংথেম মনিৰাম সিংহই ছবিখন পৰিচালনা কৰিছিল, যাৰ মুখ্য ভূমিকাত আছিল জুবীন গাৰ্গ, লগতে পবিত্ৰ মাৰ্গেৰিটা, জ্ঞানেন্দ্ৰ পল্লৱ আৰু নৱদীপ বৰগোহাঁই।

মন জায়ে ২০০৮ চনত ইণ্ডিয়ান পেনোৰামাৰ বাবে বাছনি কৰা দেশৰ বিশটা উল্লেখযোগ্য কাহিনীচিত্ৰৰ ভিতৰত আছিল, আৰু সেই বছৰ ২২ নৱেম্বৰৰ পৰা ২ ডিচেম্বৰলৈ গোৱাত অনুষ্ঠিত ৩৯ সংখ্যক ভাৰতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ উৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।

তিনিচুকীয়াৰ শিক্ষিত, বেকাৰ যুৱকৰ ইয়াৰ চিত্ৰণে ছবিখনক ঊৰ্ধ্ব অসমৰ সেই সময়ৰ সামাজিক উত্তেজনাৰ লগত ঘনিষ্ঠভাৱে সংযুক্ত কৰে।