যুঁজ

গণপতি এজন ধনী খেতিয়ক, সামন্তীয় ব্যৱস্থাৰ প্ৰতীক। মাঘ বিহুৰ ম’হযুঁজত সদায় তেওঁৰ ম’হেই জয়ী হয়, কাৰণ ম’হটো সুপ্ৰশিক্ষিত আৰু শক্তিশালী। কিন্তু এবাৰ তথাকথিত সৰু জাতিৰ ভোগাইৰ ম’হৰ হাতত তেওঁৰ ম’হটো হাৰি যায়। গণপতিয়ে এই পৰাজয়ৰ প্ৰতিশোধ ল’বলৈ ঠিক কৰে। কিন্তু তেওঁৰ একমাত্ৰ জীয়ৰী মইনাই দেউতাকৰ এই আচৰণ সমৰ্থন নকৰে, কাৰণ তাইৰ ভোগাইৰ প্ৰতি মৰম আছে।

ভোগায়ে দেউতাকৰ ৰোগৰ চিকিৎসাৰ বাবে নিজৰ ম’হটো হাফিজক বিক্ৰী কৰে, আৰু হাফিজে সেইটো গণপতিক বিক্ৰী কৰে। গণপতিয়ে ম’হটোক যুঁজৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ ল’লে, যি ভোগাইৰ ভাল নালাগিল। ইতিমধ্যে তেওঁৰ ৰোগী দেউতাকৰো মৃত্যু হ’ল।

মাঘ বিহু আহিল। ভোগাইৰ নিজৰ ম’হ নাই, সেয়ে সি যুঁজ চাবলৈ গ’ল। গণপতিৰ কিনা ম’হটো বাৰে বাৰে হাৰি থাকিল। এই অপমান ভোগায়ে সহিব নোৱাৰি ম’হটোক পুনৰ যুঁজৰ পথাৰলৈ ঘূৰাই আনিলে। এইবাৰ গণপতি জিকিল। জয়টো আচলতে ভোগাইৰ বাবেহে সম্ভৱ হৈছিল, কিন্তু গণপতিয়ে সেয়া নিজৰ জয় বুলি ধৰি ল’লে আৰু গৌৰৱেৰে ম’হটো ঘৰলৈ লৈ যাবলৈ ওলাল। মইনাই এই জয়ৰ সঁচা কাহিনী জানে। তাই ম’হটো নি ভোগাইক দি দিলে, আৰু লজ্জিত গণপতি তাৰ পৰা আঁতৰি গ’ল।

হেমেন দাসে ছবিখন পৰিচালনা কৰিছিল আৰু কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য লিখিছিল। প্ৰযোজনা বিপুল বৰুৱাৰ। খগেন মহন্ত আৰু ৰমেন বৰুৱাই অসমৰ লোকসংগীত আৰু শংকৰী সংগীতক আধাৰ কৰি ছবিৰ সংগীত ৰচনা কৰিছিল। পৰম্পৰাগত গীত-মাত আৰু পাৰ্শ্বসংগীতত পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰ ছবিখনৰ উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য।

ভোগাই আৰু মইনাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল পুলিন নাথ আৰু সীতাৰাণী হাজৰিকাই। অন্য ভূমিকাত আছিল হৰি ডেকা, ডাঃ হেমেন বৰ্মণ, শান্তিছায়া ৰয়, জগদীশ দাস, মীনা কুমাৰী বৰ্মণ, হেমেন চৌধুৰী, লক্ষ্মী বৰঠাকুৰ আৰু হেমেন দাস।

যুঁজে ৩৮তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। এই বঁটাত প্ৰযোজক বিপুল বৰ্মণলৈ ৰজতকমল আৰু নগদ বিশ হাজাৰ টকা, আৰু পৰিচালক হেমেন দাসলৈ ৰজতকমল আৰু নগদ দহ হাজাৰ টকা আছিল।