পিয়লী ফুকন

পিয়লি ফুকন আছিল বদন বৰফুকনৰ পুত্ৰ, যাক অসমৰ ইতিহাসত বৰ্মী সৈন্যক অসমলৈ অনাৰ বাবে বিশ্বাসঘাতক বুলি গণ্য কৰা হয়। বৰ্মীসকলৰ পাছত ব্ৰিটিছ আহিল, নামত অসমীয়াক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ, কিন্তু ১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পাছত তেওঁলোকে দেশ দখল কৰিলে। দখলৰ বিৰুদ্ধে ব্যাপক প্ৰতিবাদ হৈছিল।

ছবিখনে দেখুৱাইছে যে পিয়লিয়ে গোমধৰ কোঁৱৰৰ লগত মিলি কেনেকৈ ঔপনিৱেশিকসকলৰ বিৰুদ্ধে মূৰ দাঙি উঠিছিল আৰু সশস্ত্ৰ আক্ৰমণৰ বাবে মানুহক সংগঠিত কৰিছিল। আক্ৰমণ সংঘটিত হোৱাৰ ঠিক আগতে ব্ৰিটিছে ষড়যন্ত্ৰৰ কথা গম পায় আৰু তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। বিচাৰৰ অন্তত পিয়লিক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয় আৰু ১৮৩০ চনৰ ২৬ জুলাইত যোৰহাটত ফাঁচি দিয়া হয়।

ফণী শৰ্মাই পৰিচালনা কৰিছিল, সংগীত দিছিল ভূপেন হাজৰিকাই, আৰু তেজপুৰৰ ৰূপজ্যোতি প্ৰডাকচন্সৰ হৈ গামা প্ৰসাদ আগৰৱালাই প্ৰযোজনা কৰিছিল।

ছবিখন ১৯৫৫ চনৰ ২ ডিচেম্বৰত মুক্তি পায়। ১৯৫৬ চনত ৰাজ্যিক বঁটাত ই প্ৰশংসাপত্ৰ লাভ কৰে আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় স্বীকৃতি লাভ কৰা প্ৰথমখন অসমীয়া ছবি বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়।