দেউতাৰ বিয়া

ভীম বৰুৱা এজন সম্ভ্ৰান্ত বিপত্নীক, যাৰ জীৱেশ্বৰ আৰু নৰেশ্বৰ নামৰ দুজন বিয়াৰ বয়সীয়া পুত্ৰ আছে। হঠাতে বৰুৱাই ঘোষণা কৰে যে তেওঁ নিজেই বিয়া পাতিব, আৰু উমাকান্ত ঘটকে ইতিমধ্যে ছোৱালীও ঠিক কৰিলে। দুয়ো পুত্ৰই প্ৰতিবাদ কৰে, কিন্তু কাম নহাত তেওঁলোকে অনশনত বহে। খুৰীয়েক সাবিত্ৰীয়ে নৈতিক সমৰ্থন জনায় আৰু বহু যুৱক-যুৱতীয়ে অনশনত যোগ দিয়ে।

বৰুৱাৰ সকলো কামৰ তদাৰক কৰা হৰকান্ত বিষয়াই অনশনকাৰীসকলৰ মাজত বিভেদ সৃষ্টি কৰে, আৰু বৰুৱাই বিয়া নপতাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে পুত্ৰহঁতৰ সৈতে এখন চুক্তি কৰে। অৱশেষত তেওঁ চুক্তি ভংগ কৰি কৌশলে ছোৱালী ঘৰলৈ আনে। পুত্ৰহঁতে দেউতাকৰ বিৰুদ্ধে আদালতত গোচৰ কৰে, কিন্তু বিচাৰত বৰুৱাৰেই জয় হয় আৰু জীৱেশ্বৰ-নৰেশ্বৰৰ পৰাজয় ঘটে।

কাহিনী, সংলাপ, চিত্ৰনাট্য, সংগীত, কলা নিৰ্দেশনা, পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা সকলো দীপক ভূঞাৰ। ছবিখনে ফিল্ম চেন্সৰ বৰ্ডৰ পৰা এ চাৰ্টিফিকেট লাভ কৰিছিল আৰু ১৯৯৭ চনৰ ৩১ অক্টোবৰত মুক্তি পাইছিল।

ভূঞাই ইয়াক এক প্ৰহসন আৰু পৰীক্ষামূলক প্ৰচেষ্টা বুলি কৈছিল, কাৰণ আগতে কোনো অসমীয়া ছবিয়ে এনে ধৰণ চেষ্টা কৰা নাছিল। শ্বুটিং সম্পূৰ্ণ নহওঁতেই মুখ্য অভিনেতা ৰাণা তামুলীৰ মৃত্যু হয়।