তথাপিও নদী

ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পৰিৱৰ্তনশীল সোঁতৰ মাজত, মানৱীয় অস্তিত্বই পৰম্পৰা আৰু আধুনিকতাৰ সংঘাতৰ সৈতে এক নিৰন্তৰ যুঁজ চলাই আহিছে। হেমন্ত দাসৰ এই সৃষ্টিত নদীৰ পাৰৰ জীৱনৰ মাজেৰে মানুহৰ স্মৃতি, হেৰুৱা আশা আৰু অস্তিত্বৰ সংকটক এক গভীৰ দাৰ্শনিক দৃষ্টিৰে প্ৰতিফলিত কৰা হৈছে।