যৌৱনে আমনি কৰে ২

অসমৰ পটভূমিত ৰচিত এই কাহিনীয়ে পৰম্পৰা আৰু আধুনিকতাৰ সংঘাত তথা মিলনব্দী ফুঁৱাই তুলিছে। প্ৰথম প্ৰেমৰ আকুলতা, সামাজিক মৰ্যাদা আৰু ব্যক্তিগত স্বপ্নৰ মাজত জপিয়াই ফুৰা কিছুমান ডেকা-গাভৰুৰ জীৱনৰ সংগ্ৰামেৰে কাহিনী আগবাঢ়ে। পুৰণি প্ৰজন্মৰ সিদ্ধান্ত আৰু বৰ্তমানৰ যুৱ প্ৰজন্মৰ আশা-আকাংক্ষাৰ মাজৰ ব্যৱধানক লৈ সৃষ্টি হোৱা আৱেগিক সংঘাত ছবিখনৰ মূল কেন্দ্ৰবিন্দু। অতীতৰ কিছুমান লুকুৱাই ৰখা সত্য আৰু ভুল বুজাবুফিয়ে বৰ্তমানৰ সম্পৰ্কবোৰত হেঁচা পেলায়। পাহৰি যোৱা সুৰ আৰু পুৰণি স্মৃতিয়ে চৰিত্ৰসমূহক পুনৰ আত্মবিশ্লেষণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰায়। প্ৰেমৰ পথত অহা হেঙাৰ আৰু মানসিক দূৰত্ব অতিক্ৰমি চৰিত্ৰসমূহে শেষত ক্ষমা আৰু উদাৰতাৰ মাজেৰে জীৱনৰ সত্যক উপলব্ধি কৰে। আনন্দমুখৰ এক বিহু উৎসৱৰ মাজতে কাহিনীয়ে এক পৰিপূৰ্ণ সমাপ্তি লাভ কৰে। সংগীতৰ জৰিয়তে পুৰণি বেজাৰ দূৰ হয় আৰু মৰমৰ বান্ধোনবোৰ আকৌ কটকটীয়া হৈ পৰে। যুৱ প্ৰজন্মই নিজৰ ভৱিষ্যতৰ দিশ স্পষ্টভাৱে বিচাৰি পায় আৰু প্ৰেমৰ চিৰন্তন বাৰ্তায়েৰে ছবিখনে এক আশাবাদী পৰিসাপ্তি লয়।

১৯৯৮ চনৰ এখন জনপ্ৰিয় ছবিৰ স্মৃতি সজীৱ কৰি অশোক কুমাৰ বিষয়াৰ পৰিচালনাত মুক্তি লাভ কৰা 'যৌৱনে আমনি কৰে ২'খনে অসমীয়া চিনেমাৰ জগতলৈ এক নতুন বাৰ্তা লৈ আহিছে। পৰিচালকজনে পুৰণি আৰু নতুন প্ৰজন্মৰ অনুভৱক সুন্দৰভাৱে একেলগে বান্ধি এক ৰোমাণ্টিক সংগীতময় ড্ৰামাৰ সৃষ্টি কৰিছে। ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ সেউজীয়া প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্য আৰু অসমীয়া জনজীৱনৰ চহকী ৰূপখনি চিনেমাখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণত অতি আকৰ্ষণীয়ভাৱে ফুটি উঠিছে। বাৰষা ৰাণী বিষয়াৰ লগতে নিকুমণি বৰুৱা, অংকুৰ বিষয়া আৰু বৰালী পূজাৰীৰ অভিনয় সমৃদ্ধ এই ছবিত প্ৰজন্মৰ অন্তৰৰ আশা-নিৰাশা আৰু ভালপোৱাৰ শাশ্বত ৰূপ প্ৰতিফলিত হৈছে। অসমীয়া লোকসংগীত আৰু আধুনিক সুৰৰ সুন্দৰ সংমিশ্ৰণে ছবিখনৰ আৱেগিক গভীৰতা আৰু অধিক বৃদ্ধি কৰিছে।

অসমৰ বোলছবি গৃহসমূহত 'যৌৱনে আমনি কৰে ২'ৰ প্ৰদৰশনে এক উৎসৱমুখৰ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰিলে। পূৰ্বৰ ছবিখনৰ মধুৰ স্মৃতি আৰু বৰ্তমানৰ আকৰ্ষণীয় পৰিৱেশে সকলো বয়সৰ দৰ্শকক ছবিগৃহলৈ আকৰ্ষিত কৰিলে। বক্স অফিচত ছবিখনে অভূতপূৰ্ব সাফল্য লাভ কৰি প্ৰমাণ কৰিলে যে মাটিক ফাণ্ডি ৰচনা কৰা আৱেগিক প্ৰেমৰ কাহিনীৰ জনপ্ৰিয়তা চিৰন্তন। সমালোচক আৰু দৰ্শক উভয়েই পৰিচালনা, অভিনয় আৰু সংগীতৰ উচ্চ প্ৰশংসা কৰিলে। অসমৰ চাহ বাগিচাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নগৰৰ ব্যস্ত আলিবাটলৈকে ছবিখনৰ গীতসমূহে দৰ্শকৰ অন্তৰ জয় কৰিলে আৰু ছবিখনে অসমীয়া চিনেমাৰ ইতিহাসত এক বিশেষ স্থান দখল কৰিলে।