একত্ৰিশ জুন

চল্লিশ বছৰলৈকে অবিবাহিত, কেৱল অধ্যয়ন আৰু অধ্যাপনাত ব্যস্ত ইংৰাজীৰ অধ্যাপক মহৎ শইকীয়াই হঠাতে উপলব্ধি কৰে যে প্ৰেমৰ অভিজ্ঞতা তেওঁৰ জীৱনত নহ'ল। বন্ধু আৰু সহকৰ্মী সঞ্জীৱ দত্তই তেওঁক একেখন কলেজৰে অধ্যাপিকা ময়ূৰী বৰুৱাৰ সৈতে সম্পৰ্ক গঢ়িবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে, কিন্তু মহতৰ মনত ময়ূৰীৰ প্ৰতি কোনো অনুভূতিয়ে নুবুলায়। তেওঁ ভাবে যে প্ৰেমত পৰাৰ শক্তিয়েই হেৰুৱালে।

এনিশা হতাশ আৰু সুৰামত্ত অৱস্থাত মহতে কামদেৱক দেখা পায়। কামদেৱে তেওঁক এটুকুৰা পঞ্চমুখী শিলৰ ওচৰলৈ পঠায়, য'ত দয়ালু বাবাৰ আত্মা বিৰাজ কৰে। বাবাই তেওঁক তিনি মাহৰ বাবে কিশোৰ ৰূপ লোৱাৰ বৰ দিয়ে, যাতে তেওঁ প্ৰেমৰ অনুভৱ পায়। তিনি মাহ পিছত ৩১ জুনৰ দিনা বাবাৰ ওচৰলৈ গৈ আগৰ ৰূপ ঘূৰাই নললে তেওঁ গাধ হৈ যাব। মহৎ প্ৰীতম হৈ পৰে আৰু মহতৰ ভাগিনীয়েক পৰিচয়েৰে কলেজত নাম লগায়।

প্ৰীতমে ময়ূৰীৰ ভাগিনীয়েক আৰু মহতৰে ছাত্ৰী পংখীৰ প্ৰেমত পৰে। পংখী তেওঁতকৈ দুবছৰ বয়সত ডাঙৰ। প্ৰীতমৰূপী মহতে প্ৰেমৰ সঁচা অনুভৱ পায়, কিন্তু হঠাতে আৱিষ্কাৰ কৰে যে কেলেণ্ডাৰত ৩১ জুন বুলি কোনো তাৰিখেই নাই। ৩০ জুনত ভগ্নহৃদয়েৰে পংখীক বিদায় দি তেওঁ বাবাৰ ওচৰলৈ যায়। বাবাই কয় যে তেওঁ সময়ৰ ঊৰ্ধ্বত, গতিকে প্ৰীতমে বিচৰা মুহূৰ্ততে ৩১ জুন আনি দিব পাৰে। কিন্তু অন্তৰ্দ্বন্দ্বত ভোগা, প্ৰতিকূল পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হ'বলৈ সাহস নথকা প্ৰীতমে আগৰ ৰূপ ঘূৰাই দিবলৈ অনুৰোধ জনায়, আৰু বাবাই তেওঁক আকৌ চল্লিশ বছৰীয়া মহৎ কৰি দিয়ে।

প্ৰীতমক হেৰুৱাই পংখী ভাগি পৰে, আনহাতে মহতে অনুভৱ কৰে যে তেৱোঁ পংখীক সঁচাকৈয়ে ভালপায়। তেওঁ আকৌ প্ৰীতম হ'বলৈ বাবাৰ ওচৰলৈ যায়, কিন্তু এইবাৰ বাবাই দেখা নিদিয়ে। পংখীৰ দুৰৱস্থা সহিব নোৱাৰি মহতে সকলো কথা তাইক খুলি কয় আৰু ক্ষমা বিচাৰে। শেষত পংখীয়ে নিজৰ ফালৰ পৰা মহতক '৩১ জুন'ৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে।

ছবিখনৰ প্ৰযোজক উলেম আহমেদ আৰু লক্ষ্মণ শ্বাহ, বেনাৰ তুৰংগ ফিল্মছ; পৰিচালক ভাস্কৰ বৰা। কাহিনী, চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ ৰঞ্জিত শৰ্মাৰ। সঙ্গীত প্ৰশান্ত বৰদলৈৰ, শব্দ শনিৰাম ডেকাৰ, ৰূপসজ্জা যোগেন দাসৰ আৰু কলা নিৰ্দেশনা ফটিক বৰুৱাৰ। চিত্ৰগ্ৰহণ আৰু পোহৰৰ দায়িত্বত নিৰ্মল ডেকা (টিটো), চিত্ৰগ্ৰহণ নিৰ্দেশক ইন্দুকল্প হাজৰিকা আৰু সম্পাদক নৰেশ এচ অম্বাস্ত।

প্ৰধান ভূমিকাত প্ৰাঞ্জল শইকীয়া (মহৎ শইকীয়া), মাধুৰিমা চৌধুৰী (ময়ূৰী বৰুৱা), মণিতা কাকতি (পংখী), দেবেন দত্ত (সঞ্জীৱ দত্ত) আৰু পঙ্কজ মহন্ত (প্ৰীতম)। আনসকলৰ ভিতৰত কমল শৰ্মা, ইন্দ্ৰানী চেতিয়া, বাদল দাস, হিৰণ্য কুমাৰ ভূঞা, মৰমী বৰদলৈ, নিতুমণি গগৈ, ডিম্পী গোহাঁই আৰু গৌৰী দত্ত আছিল।

ছবিখনত তিনিটা গীত আছিল। গীত লিখিছিল কেশৱ মহন্ত আৰু প্ৰশান্ত বৰদলৈয়ে, কণ্ঠ দিছিল কুমাৰ চানু, সাধনা সৰগম আৰু অভিজিতে।