এনআৰচি - নলপাৰাৰ ৰাম চন্দ্ৰ

নাগৰিকত্ব আৰু বংশ পৰীক্ষাৰ এক উটকোলা পৰিস্থিতিৰ মাজত আৱদ্ধ হৈ পৰিছে নলবাৰীৰ সাধাৰণ মানুহ ৰামচন্দ্ৰ। দৈনন্দিন চাহ খোৱা আৰু সাধাৰণ কথা-বতৰাতে ব্যস্ত থকা ৰামচন্দ্ৰৰ জীৱনলৈ হঠাৎ এটা চৰকাৰী জাননীয়ে ধুমুহা আনি দিয়ে। কেইবালিখো পুৰণি নথিপত্ৰ বিচাৰি তেওঁ চৰকাৰী কাৰ্যালয়ৰ দুৱাৰে দুৱাৰে ঘূৰিবলগীয়া হয়। এই যাত্ৰাত তেওঁৰ সংগী হয় গাঁৱৰ কিছুমান আচহুৱা অথচ মৰমীয়াল চৰিত্ৰ। চৰকাৰী ফাইলৰ মাজত হেৰাই যোৱা নাম সলনি কৰিবলৈ গৈ ৰামচন্দ্ৰই যিবোৰ অস্বস্তিকৰ পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হয়, তাকে লৈ ছবিখনৰ কাহিনী আগবাঢ়ে। পংকজ মহন্ত আৰু জয়ন্ত ভাগৱতীয়ে অভিনয় কৰা চৰিত্ৰসমূহে এই যাত্ৰাত হাস্যৰসৰ জোৱাৰ তোলে, য'ত বৈভৱী গোস্বামীয়ে এজনী বুজন মহিলাৰ ভূমিকা পালন কৰে। দিন বাগৰি যোৱাৰ লগে লগে পৰিস্থিতি অধিক জটিল হৈ পৰে আৰু কেৱল মাটি-বাৰীয়েই নহয়, গোটেই গাঁৱখনৰ ঐক্যতাত প্ৰশ্নচিহ্ন পৰে। শেষলৈ এখন গ্ৰাম্য মেলত পুৰণি পুৰুষৰ মুখে মুখে চলা কথাবোৰক চৰকাৰী দলিলৰ বিপৰীতে থিয় কৰোৱা হয়। কোনো আইনী জটিলতাৰ সমাধানৰ পৰিৱৰ্তে গাঁৱৰ মানুহখিনিয়ে একেলগে থিয় দি এক অনন্য উদাহৰণ সৃষ্টি কৰে। মানুহৰ আত্মপ্ৰত্যয় আৰু সহজ সৰলতাৰ জয়েৰেই ছবিখনৰ অন্ত পৰে।

বৰ্তমানৰ অসমৰ সামাজিক-ৰাজনৈতিক পৰিৱেশৰ পটভূমিত নির্মিত নানন পাচনীৰ এই ছবিখনে আমাৰ সমাজৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশাসনিক বিষয়লৈ ব্যংগাত্মক কমেডিৰ দৃষ্টিৰে চাইছোঁ। নলবাৰীৰ পথাৰ আৰু ধূলিময় গ্ৰাম্য জীৱনৰ বাস্তৱ ছবিখনি পৰ্দাত তুলি ধৰাৰ বাবে প্ৰযোজক গোটে এক স্বাভাৱিক দৃশ্যশৈলী গ্ৰহণ কৰিছে। কেমেৰাৰ জৰিয়তে অসমৰ সেউজীয়া প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্যৰ মাজতো চৰকাৰী কাৰ্যালয়ৰ কাগজ-পত্ৰৰ মাজত হেৰাই যোৱা মানুহৰ সংগ্ৰামখিনিক সুন্দৰভাৱে ফুটি উঠিছে। পৰিচালক পাচনীয়ে পৰিচয়ন আৰু অস্তিত্বৰ সংকটৰ দৰে গম্ভীৰ বিষয়টোক সহজ-সৰল হাস্যৰসৰ জৰিয়তে দৰ্শকৰ মাজলৈ আগবঢ়াই দিছে। এই ছবিখনত সিদ্ধাৰ্থ শৰ্মা, পংকজ মহন্ত, জয়ন্ত ভাগৱতী আৰু বৈভৱী গোস্বামীয়ে অত্যন্ত স্বাৱাৱিক অভিনয়ৰে গাঁৱলীয়া সমাজখনৰ জীৱন্ত ছবি দাঙি ধৰিছে।

২০২৬ চনৰ ২৫ ছেপ্টেম্বৰত অসমৰ ছবিগৃহসমূহত মুক্তি লাভ কৰাৰ পিছতে ছবিখনে দৰ্শকৰ মাজত ব্যাপক চৰ্চা লাভ কৰে। চহৰৰ ম্লিপ্লেক্সৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মফুচলৰ একক পৰ্দাৰ ছবিগৃহলৈকে দৰ্শকৰ ভিৰ পৰিলক্ষিত হয়। অসমীয়া সমাজে দৈনন্দিন জীৱনত অনুভৱ কৰা প্ৰশাসনিক জটিলতাবোৰক লৈ নিৰ্মিত এই ব্যংগাত্মক ছবিয়ে দৰ্শকক মুকলিমূৰীয়াকৈ হঁহুৱাবলৈ সক্ষম হয়। সমালোচকসকলেও পৰিচালকৰ সাহসী প্ৰয়াস আৰু দৰ্শনগ্ৰাহী কাহিনীৰ মুক্তকণ্ঠে প্ৰশংসা কৰে। ছবিখনৰ সংলাপ আৰু চৰিত্ৰসমূহৰ অভিনয়ৰ স্বাভাৱিকতাই অসমীয়া দৰ্শকৰ অন্তৰ স্পৰ্শ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।